// Perform your desired action here (function (s, e, n, d, er) { s['Sender'] = er; s[er] = s[er] || function () { (s[er].q = s[er].q || []).push(arguments) }, s[er].l = 1 * new Date(); var a = e.createElement(n), m = e.getElementsByTagName(n)[0]; a.async = 1; a.src = d; m.parentNode.insertBefore(a, m) })(window, document, 'script', 'https://cdn.sender.net/accounts_resources/universal.js', 'sender'); sender('986212f6399684')

طراحی اخلاقی؛ راهی برای ساخت محصولات غیر‌اعتیادآور

طراحی محصول اخلاقی

تقریباً هر دیزاینری دیر یا زود در مسیر کاریش با این سؤال روبه‌رو می‌شود:
«آیا محصولی که طراحی می‌کنم، واقعاً به نفع کاربر است یا فقط او را وادار می‌کند زمان بیشتری را در آن بگذراند؟»
در دنیای امروز، توجه کاربر باارزش‌ترین چیز است؛ شرکت‌ها بر سر هر ثانیه از توجه او رقابت می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی، بازی‌ها و حتی اپ‌های بهره‌وری طوری طراحی می‌شوند که ذهن کاربر را درگیر نگه دارند. چون هر لحظه‌ای که کاربر در محصول می‌ماند، به معنای تبلیغ بیشتر، داده‌ی بیشتر و در نهایت سود بیشتر برای کسب‌وکار است.
اما این ماندن همیشه داوطلبانه نیست. گاهی طراحی آن‌قدر هوشمندانه عمل می‌کند که کاربر احساس می‌کند باید دوباره اپلیکیشن را چک کند، دوباره اسکرول کند یا فقط چند دقیقه‌ی دیگر بماند. و همین‌جا مرز باریکی شکل می‌گیرد میان طراحی مؤثر و طراحی فریبنده.
Ethical Design از همین‌جا آغاز می‌شود: بازگرداندن اختیار به کاربر، بدون قربانی کردن جذابیت. هدفش حذف تعامل نیست، بلکه ساختن تجربه‌ای است که هم درگیرکننده باشد و هم محترمانه.
در ادامه، بررسی می‌کنیم چطور می‌توان از طراحی اعتیادآور فاصله گرفت، بدون اینکه محصول سرد یا بی‌روح شود. و چطور می‌توان تجربه‌ای خلق کرد که در آن هم برند برنده باشد، هم کاربر.

 

طراحی محصول اعتیادآور چیست و چرا به آن عادت کرده‌ایم؟

به اپ‌هایی فکر کنید که هر چند دقیقه یک‌بار بازشان می‌کنید، حتی وقتی چیزی برای دیدن ندارند. شبکه‌های اجتماعی، اپ‌های نمایش قیمت ارز یا رمزارز، یا پلتفرم‌هایی که با نوتیفیکیشن‌های پشت‌سرهم ذهنتان را درگیر می‌کنند. در ظاهر، همه‌چیز خوب پیش می‌رود: کاربران مرتب به محصول بازمی‌گردند، نرخ تعامل بالا می‌رود و احساس «درگیر بودن» وجود دارد. اما پشت این موفقیت ظاهری، رفتاری شکل می‌گیرد که بیشتر به اضطراب شباهت دارد تا علاقه. کاربر می‌خواهد بداند چه اتفاقی افتاده، نه لزوماً چون نیاز دارد، بلکه چون طراحی محصول او را در این چرخه نگه می‌دارد.
طراحی اعتیادآور دقیقاً از همین نقطه شروع می‌شود — جایی که طراحی به‌جای کمک به تصمیم‌گیری آگاهانه، کاربر را وادار به تکرار می‌کند. این الگوها آشنا هستند: نوتیفیکیشن‌هایی که حس فوریت ایجاد می‌کنند، اسکرول‌های بی‌پایان، پاداش‌های کوچک و غیرقابل پیش‌بینی. در دنیایی که موفقیت محصول با میزان زمان حضور کاربر سنجیده می‌شود، این روش‌ها نه‌تنها پذیرفته شده‌اند، بلکه تشویق هم می‌شوند. و به همین دلیل است که ما، به‌عنوان طراحان، گاهی فراموش می‌کنیم که:

هدف طراحی این نیست که کاربر را بیشتر در محصول نگه دارد، بلکه این است که زمانی که کاربر در آن می‌گذراند برایش مفید باشد.

 


بیشتر بخوانید: “اصول طراحی محصول برای نسل z


 

طراحی محصول اعتیادآور

 

Ethical Design یا طراحی اخلاقی دقیقاً یعنی چه؟

Ethical Design یا طراحی اخلاقی یعنی طراح تصمیم بگیرد در مسیر ساخت محصول، منافع کاربر را هم‌ارز منافع کسب‌وکار ببیند، نه پایین‌تر از آن. در این رویکرد، هدف ایجاد تجربه‌ای است که به کاربر امکان انتخاب، درک و کنترل بدهد.
طراحی اخلاقی با «طراحی خوب» یا «طراحی زیبا» تفاوت دارد؛ زیبایی ممکن است توجه همه را جلب کند، اما اخلاقی بودن یعنی بدانیم چرا و چگونه آن توجه را می‌گیریم. طراح اخلاقی به‌جای اینکه از رفتار انسان برای افزایش ماندگاری استفاده کند، تلاش می‌کند محصولی بسازد که به تصمیم‌گیری بهتر، آگاهی بیشتر و آرامش کاربر کمک کند؛ حتی اگر این تصمیم، در کوتاه‌مدت باعث کاهش نرخ کلیک یا زمان حضور در محصول شود.

اصول طراحی اخلاقی در تجربه کاربری

۱. شفافیت یعنی نشان دادن منطق تصمیم، نه فقط نتیجه

در طراحی اخلاقی، شفافیت یعنی توضیح دادن «چرا»ها. وقتی الگوریتم یک سیستم محتوای خاصی را پیشنهاد می‌دهد، یا زمانی که محصول داده‌ای از کاربر جمع‌آوری می‌کند، طراح می‌تواند به‌جای سکوت، این فرآیند را در سطح رابط کاربری بیان کند. برای نمونه جمله‌ای ساده مثل «این پیشنهاد براساس فعالیت‌های اخیر شماست» نه‌تنها اعتماد می‌سازد، بلکه حس آگاهی را جایگزین وابستگی می‌کند.

 

۲. احترام به زمان کاربر

اغلب طراحی‌ها روی شروع تمرکز دارند؛ اینکه چطور توجه کاربر را جلب کنیم تا از محصول استفاده کند. اما طراحی اخلاقی باید به پایان هم فکر کند. تجربه‌ی سالم جایی برای تمام شدن دارد. مثلاً وقتی اپ سلامت به کاربر یادآوری می‌کند «وقت استراحت است»، یا پلتفرم آموزشی بعد از چند ساعت یادش می‌اندازد که کمی از گوشی فاصله بگیرد، در واقع به او احترام می‌گذارد.

طراحی‌ای که پایانی ندارد، مثل گفت‌وگویی است که هیچ‌وقت تمام نمی‌شود — شاید در ظاهر صمیمی باشد، اما در نهایت خسته می‌کند.

 

۳. کاربر باید تصمیم‌گیرنده بماند

دادن کنترل به کاربر یعنی از ابتدا طوری طراحی کنیم که محصول خودش حس اختیار را منتقل کند. مثلاً وقتی اعلان جدیدی می‌فرستیم، از کاربر بپرسیم آیا می‌خواهد چنین پیام‌هایی را کمتر ببیند؟ یا اجازه بدهیم خودش تصمیم بگیرد چه نوع یادآوری‌هایی برایش فعال بمانند. و خلاصه کلام اینکه محصول به او یاد بدهد چطور استفاده‌اش را آگاهانه‌تر مدیریت کند.

 

۴. طراحی برای اعتماد، نه وابستگی

وابستگی زمانی شکل می‌گیرد که رفتار محصول غیرقابل‌پیش‌بینی باشد؛ وقتی کاربر نمی‌داند بعد از این کلیک چه پاداشی منتظرش است. این حس انتظار، او را در چرخه تکرار نگه می‌دارد. درست مثل تجربه‌ای که در بازی‌های شانسی رخ می‌دهد. وقتی محصول رفتار ثابتی دارد، کاربر احساس امنیت می‌کند و رابطه‌ای سالم‌تر با آن شکل می‌دهد.

در طراح اخلاقی جذابیت واقعی در غافلگیری لحظه‌ای نیست، بلکه در اطمینان بلندمدت است؛ جایی که کاربر احساس می‌کند با سیستمی طرف است که می‌تواند به آن تکیه کند، نه سیستمی که سعی دارد او را غافلگیر کند.

 

چطور از طراحی اعتیادآور فاصله بگیریم

۱. بازتعریف موفقیت

فاصله گرفتن از طراحی اعتیادآور، تصمیمی فرهنگی است که باید در سطح تیم و سازمان شکل بگیرد. اولین گام، بازتعریف معیار موفقیت است. تا زمانی که نرخ تعامل و زمان ماندن کاربر، تنها شاخص‌های موفقیت باشند، طراحی ناخواسته به سمت وابستگی میل می‌کند. تیم‌ها باید یاد بگیرند معیارهایی مثل «رضایت کاربر پس از خروج»، «تکرار استفاده آگاهانه» یا حتی «میزان احساس کنترل» را نیز بسنجند.

 

۲. بررسی اخلاقی ویژگی‌های محصول

قدم بعدی، افزودن لایه اخلاق به فرایند طراحی است؛ همان‌طور که تست قابلیت استفاده یا بررسی دسترسی‌پذیری داریم، می‌توان مرحله‌ای به نام بازبینی اخلاقی محصول تعریف کرد تا هر ویژگی جدید از نظر تأثیر احساسی و رفتاری بررسی شود. در چنین رویکردی، حضور افرادی از رشته‌های دیگر — روان‌شناسی، علوم شناختی یا حتی فلسفه — می‌تواند نگاه تیم را گسترده‌تر کند.

 


بیشتر بخوانید: “چرا طراحی محصول باید همدلانه باشد؟


 

۳. گفت‌وگو در تیم

گفت‌وگو باید در تیم‌های طراحی زنده بماند. طراحان باید بدون ترس از اینکه ایده‌شان «غیراجرایی» یا «احساسی» به نظر برسد، بتوانند حرف بزنند. این گفت‌وگوهاست که به تصمیم‌های بهتر منجر می‌شود. طراحی اخلاقی با همین لحظه‌ها شروع می‌شود.

 

برندهایی که طراحی اخلاقی محصول را جدی گرفته‌اند

بسیاری از شرکت‌ها در سال‌های اخیر سعی کرده‌اند تعادلی میان درگیر کردن کاربر و احترام به او پیدا کنند، اما تنها برخی از آن‌ها این تصمیم را در سطح طراحی تجربه کاربر اجرا کرده‌اند.
یوتیوب با افزودن قابلیت Take a Break Reminder به کاربران اجازه می‌دهد مدت تماشای ویدیو را آگاهانه کنترل کنند. وقتی زمان تعیین‌شده می‌رسد، ویدیو به‌صورت خودکار مکث می‌کند و پیامی ظاهر می‌شود که از کاربر می‌پرسد آیا مایل است ادامه دهد یا نه.

 

طراحی اخلاقی یوتیوب take a break reminder

در مقاله‌ای از تیم مهندسی لینکدین، از سیستمی به نام Air-Traffic Controller (ATC) یاد شده است؛ لایه‌ای که وظیفه دارد نوتیفیکیشن‌ها را به‌صورت هوشمند و اولویت‌بندی‌شده ارسال کند تا کاربر در معرض پیام‌های تکراری یا مزاحم قرار نگیرد.

 

چالش انتخاب میان سود و اخلاق در طراحی

طراحی اخلاقی همیشه تصمیمی ساده یا محبوب نیست. در بسیاری از تیم‌ها، شاخص‌هایی مانند زمان ماندن کاربر، نرخ تعامل یا تکرار استفاده معیار اصلی موفقیت‌اند؛ اعدادی که مستقیماً به اهداف مالی گره خورده‌اند. در چنین ساختاری، هر تصمیم اخلاقی به معنی فاصله گرفتن از بخشی از سود کوتاه‌مدت است. اما درست همین‌جاست که طراحی اخلاقی معنا پیدا می‌کند: جایی که طراح و تیم تصمیم می‌گیرند به‌جای حفظ توجه کاربر، اعتماد او را حفظ کنند.
تعادل میان سود و اخلاق، در واقع انتخاب میان دو نوع رشد است — رشد سریع و سطحی در مقابل رشد آرام و پایدار. برندهایی که نگاه بلندمدت دارند، می‌دانند که رضایت آگاهانه و اعتماد کاربر در نهایت ارزشمندتر از هر نرخ کلیک یا دقیقه‌ی مصرف است.

 

جمع‌بندی

طراحی اخلاقی یادآور این است که طراحی تنها ابزاری برای حل مسئله یا افزایش تعامل نیست، بلکه تصمیمی است درباره‌ی نوع رابطه‌ای که میان طراح و کاربر شکل می‌گیرد. هر جزئیات کوچک، از رنگ یک دکمه تا ترتیب نمایش محتوا، می‌تواند مسیر تصمیم و احساس کاربر را تغییر دهد. همین‌جاست که مسئولیت واقعی طراح معنا پیدا می‌کند: درک این‌که قدرت تأثیرگذاری او چقدر زیاد است و استفاده از آن در جهتی که به نفع تجربه انسانی تمام شود.

طراحانی که به این درک می‌رسند، طراحی را پلی میان نیازهای انسان و اهداف کسب‌وکار می‌سازند. محصولاتی که از دل چنین نگاهی بیرون می‌آیند، نه تنها زیبا و کاربردی‌اند، بلکه قابل اعتماد و ماندگارند. 


برای طراحانی که می‌خواهند دید وسیع‌تری نسبت به فرآیند طراحی پیدا کنند — از تحقیق و استراتژی گرفته تا تجربه کاربر و تصمیم‌های محصول — دوره جامع آموزش طراحی محصول آکادمی آمانج فرصت مناسبی است.


آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

امتیازشو ثبت کنید

میانگین / 5. تعداد رای

اولین نفر شما امتیاز دهید

دوره تخصصی کانتنت مارکتینگ

آموزش تخصصی بازاریابی محتوا

حتما در این چند سال عبارت «تولید محتوا» را زیاد شنیده‌اید؛ حتی ممکن است این جملات هم برای شما آشنا باشند:

  • بلاگرهایی که کار تولید محتوا انجام می‌دهند، درآمد بسیار بالایی دارند.
  • شرکت‌های بزرگ در دنیا و حتی در ایران به فکر گسترش تیم محتوای خود هستند تا بتوانند از طریق بازاریابی محتوا فروش خود را بالا ببرند.
  • محتوا پادشاه است.

بازاریابی محتوا از آن دسته موضوعات جذابی است که خیلی‌ها تصور می‌کنند انجام آن هم کار ساده‌ای است. کافی است یک روز را به تولید محتوا یا تدوین برنامه بازاریابی محتوایی اختصاص دهید تا متوجه شوید این کار چقدر ظرافت و پیچیدگی دارد. این روزها بازاریابی محتوایی توانسته در همه صنایع، از کسب‌وکارهای کوچک و خانگی گرفته تا سازمان‌های شناخته‌شده و تخصصی جای خود را پیدا کند. حالا دیگر کسی نمی‌تواند منکر این شود که روش سنتی بازاریابی جای خود را به بازاریابی محتوایی داده است. همه کسب‌وکارها متوجه این موضوع شده‌اند که برای داشتن سهم بازار در فضای کاری بزرگ و کنار رقبای سرسخت، به محتوای منحصربه‌فرد، خلاقانه و جذاب نیاز دارد تا بتواند اعتماد کاربر را به دست آورده و او را متقاعد کند که از میان میلیون‌ها محتوای رنگارنگ، آن را انتخاب کند.
ادامه...

نوشته شده توسط
نگین سعیدی

من نگین سعیدی هستم کارشناس سئو و تولیدمحتوا آکادمی آمانج

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *